ଶ୍ରୀ ଆଶାରାମାୟଣ

ଗୁରୁ ଚରଣ ରଜ ଶୀଷ ଧରି, ହୃଦୟ ରୂପ ବିଚାର

ଶ୍ରୀ ଆଶାରାମାୟଣ କହୌଂ, ବେଦାଂତ କୋ ସାର ।।

ଧର୍ମ କାମାର୍ଥ ମୋକ୍ଷ ଦେ, ରୋଗ ଶୋକ ସଂହାର

ଭଜେ ଜୋ ଭକ୍ତି ଭାବ ସେ, ଶୀଘ୍ର ହୋ ବୋଡ଼ା ପାର ।।

ଭାରତ ସିଂଧୁ ନଦୀ ବଖାନୀ, ନବାବ ଜିଲେ ମେଂ ଗାଂବ ଵେରାଣୀ

ରହତେ ଏକ ସେଠ ଗୁଣ ଖାନି, ନାମ ଥାଊମଳ ସିରୁମଳାନୀ ।।

ଆଜ୍ଞା ମେଂ ରହତୀ ମଂଗୀବା, ପତିପରାୟଣ ନାମ ମଂଗୀବା

ଚୈତ ବଦ ଛଃ ଊନ୍ନୀସ ଚୌରାନବେ, ଆସୂମଲ ଅବତରିତ ଆଂଗନେ

ମାଂ ମନ ମେଂ ଉମଡା ସୁଖ ସାଗର,ଦ୍ଵାର ପେ ଆୟା ଏକ ସ୍ୟୋଦାଗର

ଲାୟା ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଝୁଲା, ଦେଖ ପିତା ମନ ର୍ହଷ ସେ ଫୁଲା ।।

ସଭୀ ଚକିତ ଈଶ୍ଵର କୀ ମାୟା, ଉଚିତ୍ ସମୟ ପର କୈସେ ଆୟା

ଈଶ୍ଵର କୀ ୟେ ଲୀଲା ଭାରୀ, ବାଳକ ହୈ କୋଈ ଚମତ୍କାରି ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ସଂତ ସେବା ଶ୍ରୁତି ଶ୍ରବଣ, ମାତ ପିତା ଉପକାରୀ

ଧର୍ମ ପୁରୂଷ ଜନ୍ମା କୋଇ, ପୁଣ୍ୟୋ କା ଫଲ ଭାରୀ ।।

ସୂରତ ଥୀ ବାଳକ କୀ ସଲୋନୀ, ଆତେ ହୀ କର ଦି ଅନହୋନୀ

ସମାଜ ମେଂ ଥୀ ମାନ୍ୟତା ଜୈସୀ, ପ୍ରଚଳିତ ଏକ କହାବତ ଏସି ।।

ତୀନ ବହନ କେ ବାଦ ଜୋ ଆତା, ପୁତ୍ର ବହ ତ୍ରେଖଣ କହଲାତା

ହୋତା ଅଶୁଭ ଅମଂଗଳକାରୀ, ଦରିଦ୍ରତା ଲାତା ହେ ଭାରୀ ।।

ବିପରୀତ କିନ୍ତୁ ଦିଯା ଦିଖାଈ , ଘର ମେଂ ଜୈସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଆୟୀ

ତିରଲୋକୀ କା ଆସନ ଡୋଲା, କୁବେର ନେ ଭଂଡାର ହି ଖୋଲା

ମାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଔର ଵଢାୟୀ, ସବକେ ମନ ସୁଖ ଶାନ୍ତି ଛାଈ ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ତେଜୋମୟ ବାଳକ ବଢ଼ା, ଆନନ୍ଦ ବଢା ଅପାର

ଶୀ ଶାନ୍ତି କା ଆତ୍ମଧନ , କରନେ ଲଗା ବିସ୍ତାର ।।

ଏକ ଦିନା ଥାଉମଳ ଦ୍ୱାରେ, କୂଳଗୁରୁ ପର୍ଶୁରାମ ପଧାରେ ।

ଜ୍ୟୁଂ ହି ବେ ବାଳକ କୋ ନିହାରେ, ଅନାୟାସ ହିଁ ସହସା ପୁକାରେ ।।

ୟହ ନଂହି ବାଳକ ସାଧାରଣ, ଦୈବୀ ଲକ୍ଷଣ ତେଜ ହୈ କାରଣ ।

ନେତ୍ରୋଂ ମେଂ ହେ ସାତ୍ବିକ ଲକ୍ଷଣ, ଈସକେ କାର୍ଯ୍ୟ ବଡେ ବିକ୍ଷଣ ।।

ୟହ ତୋ ମହାନ ସଂତ ବନେଗା, ଲୋଗୋଂ କା ଉଦ୍ଧାର କରେଗା ।

ସୁନୀ ଗୁରୁ କି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ, ଗଦଗଦ ହୋ ଗୟେ ସିରୂମଳାନୀ ।

ମାତା ନେ ଭୀ ମାଥା ଚୂମା, ହର କୋଈ ଲେକର କେ ଘୂମା ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଜ୍ଞାନୀ ବୈରାଗୀ ପୁର୍ବ କା,ତେରେ ଘର ମେଂ ଆୟ ।

ଜନ୍ମ ଲିୟା ହେ ୟୋଗୀ ନେ, ପୁତ୍ର ତେରା କହଲାୟ ।।

ପାବନ ତେରା କୁଳ ହୁଆ, ଜନନୀ କୋଖ କ୍ରୃତାର୍ଥ ।

ନାମ ଅମର ତେରା ହୁଆ, ପୁର୍ଣ ଚାର ପୁରୁଷାର୍ଥ ।।

ସୈଂତାଳୀସ ମେଂ ଦେଶ ବିଭାଜନ,ସିଂଧ ମେଂ ଛୋଡା ଭୂ ପଶୁ ଔ ଧନ।

ଭାରତ ଅହମଦାବାଦ ମେଂ ଆୟେ, ମଣିନଗର ମେଂ ଶିକ୍ଷା ପାୟେ ।।

ବଡ଼ି ବିଳକ୍ଷଣ ସ୍ମରଣ ଶକ୍ତି, ଆସୁମଳ କି ଆଶୁ ୟୁକ୍ତି ।

ତୀବ୍ର ବୁଦ୍ଧି ଏକାଗ୍ର ନମ୍ରତା, ତ୍ବରୀତ କାର୍ଯ୍ୟ ଔ ସହନଶୀଳତା ।।

ଆସୁମଳ ପ୍ରଶନ୍ନମୁଖ ରହତେ, ଶିକ୍ଷକ ହଂସମୁଖଭାଈ କହତେ ।

ଦେ ଦେ ମକ୍ଖନ ମିଶ୍ରୀ କୁଜା, ମାଂ ନେ ସିଖାୟା ଧ୍ୟାନ ଔ ପୁଜା ।।

ଧ୍ୟାନ କା ସ୍ବାଦ ଲଗା ତବ ଏସେ, ରହେ ନ ମଛଲୀ ଜଲ ବିନ ଜୈସେ ।

ହୁଏ ବ୍ରହ୍ମ ବିଦ୍ୟା ସେ ଯୁକ୍ତ ଵେ, ବହୀ‌ ହୈ ବିଦ୍ୟା ୟା ବିମୁକ୍ତୟେ ।

ବହୁତ ଦେର ତକ ପୈର ଦବାତେ, ଭରେ କଂଠ ପିତୁ ଆଶିଷ ପାତେ ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ପୁତ୍ର ତୁହ୍ମାରା ଜଗତ ମେଂ, ସଦା ରହେଗା ନାମ ।

ଲୋଗୋଂ କେ ତୁମସେ ସଦା, ପୁରଣ ହୋ଼ଂଗେ କାମ ।।

ସିର ସେ ହଟୀ ପିତା କି ଛାୟା, ତବ ମାୟା ନେ ଜାଲ ଫୈଲାୟା ।

ଵଡେ ଭାଇ କା ହୁଆ କୁଶାସନ, ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏ ମାଂ କେ ଆଶ୍ବାସନ ।।

ଗୟେ ସିଦ୍ଧପୁର ସାଧନା କରନେ, କୃଷ୍ଣ କେ ଆଗେ ବହାୟେ ଝରନେ ।

ସେବକ ସଖା ଭାବ ସେ ଭିଜେ, ଗୋବିଂଦ ମାଧବ ତବ ହେଁ ରୀଝେ ।

ଏକ ଦିନା ଏକ ମାଈ ଆଈ, ଵୋଲୀ ହେ ଭଗବନ ସୁଖଦାୟୀ ।।

ପଡେ ପୁତ୍ର ଦୁଃଖ ମୁଝେ ଝେଲନେ,ଖୁନ କେସ ଦୋ ବେଟେ ଜେଲ ମେଂ।।

ବୋଲେ ଆସୁ ସୁଖ ପାଵେଂଗେ, ର୍ନିଦୋଷ ଛୁଟ ଜଲ୍ଦୀ ଆବେଂଗେ ।

ଵେଟେ ଘର ଆଏ ମାଂ ଭାଗୀ, ଆସୁମଲ କେ ପାବୋଂ ଲାଗି ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଆସୁମଲ କା ପୁଷ୍ଟ ହୁଆ, ଆଲୌକିକ ପ୍ରଭାବ ।

ବାକସିଦ୍ଧି କି ଶକ୍ତି କା, ହୋ ଗୟା ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ।।

ଵରସ ସିଦ୍ଧପୁର ତୀନ ବିତାୟେ, ଲୌଟ ଅହମଦାବାଦ ମେଂ ଆୟେ ।

କରନେ ଲଗୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନର୍ତନ, କିୟା ଭାଈ କା ଦିଲ ପରିବର୍ତ୍ତନ ।।

ସିନେମା ଉନ୍ହେ କଭି ନ ଭାୟେ, ଵଲାତ୍ ଲେ ଗୟେ ରୋତେ ଆୟେ ।

ଜିସ ମାଂ ନେ ଥା ଧ୍ୟାନ ସିଖାୟା, ଉସକୋ ହି ଅଵ ରୋନା ଆୟା ।।

ମାଂ କରନା ଚାହତି ଥି ଶାଦୀ, ଆସୁମଲ କା ମନ ବୈରାଗୀ ।

ଫିର ଭି ସବନେ ଶକ୍ତି ଲଗାଈ, ଜଵରନ କରଦି ଉନକି ସଗାଈ ।।

ଶାଦୀ କୋ ଜଵ ହୁଆ ଉନକା ମନ, ଆସୁମଲ କର ଗୟେ ପଲାୟନ ।

କରତ ଖୋଜ ମେଂ ନିକଲ ଗୟା ଦମ, ମିଲେ ଭରୁଚ ମେଂ ଅଶୋକ ଆଶ୍ରମ ।।

କଠିନାଈ ସେ ମିଲା ରାସ୍ତା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା କା ଦିୟା ବାସ୍ତା ।

ଘର ମେଂ ଲାୟେ ଆଜମାୟେ ଗୁରୁ, ଵାରାତ ଲେ ପହୁଂଚେ ଆଦିପୁର ।।

ବିବାହ ହୁଆ ପର ମନ ଦ୍ରୁଢାୟା, ଭଗତ ନେ ପତ୍ନୀ କୋ ସମଝାୟା ।।

ସାଂସାରିକ ବ୍ୟବହାର ତବ ହୋଗା, ଜଵ ମୁଝେ ସାକ୍ଷାତକାର ହୋଗା ।

ସାଥ ରହେଂ ଜ୍ୟୂଂ ଆତ୍ମା କାୟା, ସାଥ ରହେ ବୈରାଗୀ ମାୟା ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଅନଶ୍ବର ହୁଁ ମେଂ ଜାନତା, ସତ ଚିତ ହୁଁ ଆନନ୍ଦ ।

ସ୍ଥିତି ମେଂ ଜିନେ ଲଗୁଂ, ହୋବେ ପରମାନଂଦ ।।

ମୁଲ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅଧ୍ୟୟନ କେ ହେତୁ, ସଂସ୍କୃତ ଭାଷା ହେ ଏକ ହେତୁ ।

ସଂସ୍କୃତ କୀ ଶିକ୍ଷା ପାଈ, ଗତି ଔର ସାଧନା ବଢାଇ ।।

ଏକ ଶ୍ଳୋକ ହ୍ରୁଦୟ ମେଂ ପୈଠା, ବୈରାଗ୍ୟ ସୋୟା ଉଠ ବୈଠା ।

ଆଶା ଛୋଡ ନୈରାଶ୍ୟବଲମ୍ବିତ, ଉସକୀ ଶିକ୍ଷା ପୁର୍ଣ ଅନୁଷ୍ଠିତ ।।

ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ କୋ ସମଝାୟା, ଈଶପ୍ରୀପ୍ତୀ କା ଧ୍ୟେୟ ବତାୟା ।

ଛୋଡ କେ ଘର ମେଂ ଅଵ ଜାଉଂଗା, ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କର ଲୌଟ ଆଉଂଗା ।।

କେଦାରନାଥ କେ ଦର୍ଶନ ପାୟେ, ଗୁରୁ ଖୋଜତ ପଗ ଆଗେ ଵଢାୟେ ।

ୟେ କ୍ରୂଷ୍ଣ ଲୀଲାସ୍ଥଲୀ ମେଂ, ବ୍ରୁନ୍ଦାବନ କୀ କୁଂଜ ଗଲିନ ମେଂ ।

କ୍ରୁଷ୍ଣ ନେ ମନ ମେଂ ଐସା ଢାଲା, ଜା ପହୁଂଚେ ନୈନିତାଲା ।।

ଵହାଂ ଥେ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠିତ, ସ୍ବାମୀ ଲୀଲାସାହ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ।

ଭୀତର ତରଳ ଯେ ବାହର କଠୋରା, ନିଵ୍ରିକଲ୍ପ ଜ୍ୟୁଂ କାଗଜ କୋରା ।

ପୁର୍ଣ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପରମ ଉପକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଥିତ ଆତ୍ମସାକ୍ଷାଥକାରୀ ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଈଶକ୍ରୁପା ବିନ ଗୁରୁ ନଂହି, ଗୁରୁ ବିନା ନଂହି ଜ୍ଞାନ ।

ଜ୍ଞାନ ବିନା ଆତ୍ମା ନଂହି, ଗାବ ହିଁ ବେଦ ପୁରାନ ।

ଜାନନେ କୋ ସାଧକ କି କୋଟି, ସତ୍ତର ଦିନ ତକ ହୁଈ କସ୍ୟୋଟି ।

କଂଚନ କୋ ଅଗ୍ନୀ ମେଂ ତପାୟା, ଗୁରୁ ନେ ଆସୁମଲ ବୁଲବାୟା ।।

କହା ଗ୍ରୁହସ୍ଥ ହୋ କର୍ମ ହିଁ କରନା, ଧ୍ୟାନ ଭଜନ ଘର ପର ହିଁ କରନା ।

ଆଜ୍ଞା ମାନୀ ଘର ପର ଆୟେ, ପକ୍ଷ ମେଂ ମୋଟି କୋରଳ ଧ୍ୟାୟେ ।।

ନର୍ମଦା ତଟ ପର ଧ୍ୟାନ ଲଗାୟେ, ଲାଲଜୀ ମହାରାଜ ଅତି ହରଷାୟେ ।

ଭଗବ ପ୍ରିତି ଦେଖ ମନ ଭାୟେ, ଦତ୍ତ କୁଟୀର ମେଂ ସାଦର ଲାୟେ ।।

ଚମଡା ପ୍ରଭୁ ପ୍ରେମ କା ଚସକା, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଚାଲିସ ଦିବସ କା ।

ମରେ ଛଃ ଶତ୍ରୁ ସ୍ଥିତି ପାଈ, ଵ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠତା ସହଜ ସମାୟୀ ।।

ଶୁଭାଶୁଭ ସମ ରୋନା ଗାନା, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଠଂଡ ମାନ ଅ୍ୟୋ ଅପମାନା ।

ତ୍ରୁପ୍ତ ହୋ ଖାନା ଭୁଖ ଅରୁ ପ୍ୟାସ, ମହଲ ଅ୍ୟୋ କୁଟୀୟା ଆସନିରାସ ।

ଭକ୍ତିୟୋଗ ଜ୍ଞାନ ଅଭ୍ୟାସୀ, ହୁଏ ସମାନ ମଗହର ଅ୍ୟୋ କାସୀ ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଭାବ ହି କାରଣ ଈଶ ହୈ, ନ ସ୍ଵର୍ଣ କାଠ ପାଷାଣ ।

ସତ ଚିତ ଆନନ୍ଦ ରୁପ ହୈ, ବ୍ୟାପକ ହୈ ଭଗବାନ ।।

ଵ୍ରହ୍ମେଶାନ ଜର୍ନାଦନ, ସାରଦ ସେସ ଗଣେଶ ।

ନିରାକାର ସାକାର ହୈ, ହୈ ସର୍ଵତ୍ର ଭବେଶ ।।

ହୁଏ ଆସୁମଲ ବ୍ରହ୍ମାଭ୍ୟାସୀ, ଜନ୍ମ ଅନେକୋଂ ଲାଗେ ବାସୀ ।

ଦୁର ହୋ ଗଈ ଆଧୀ ବ୍ୟାଧୀ, ସିଦ୍ଧ ହୋ ଗଈ ସହଜ ସମାଧୀ ।।

ଇକ ରାତ ନଦୀ ତଟ ମନ ଆର୍କଷା, ଆୟୀ ଜୋର ସେ ଆଂଧୀ ର୍ବଷା ।

ବଂଦ ମକାନ ବରାମଦା ଖାଲୀ, ବୈଠେ ବହୀଂ ସମାଧୀ ଲଗା ଲୀ ।।

ଦେଖା କିସିନେ ସୋଚା ଡାକୁ, ଲାଗେ ଲାଠୀ ଭାଲା ଚାକୁ ।

ଦ୍ୟୋଡେ ଚିଖେ ସୋର ମଚ ଗୟା, ଟୁଟୀ ସମାଧୀ ଧ୍ୟାନ ଖିଂଚ ଗୟା ।।

ସାଧକ ଉଠା ଥେ ବିଖରେ କେଶା, ରାଗ ଦ୍ୱେଷ ନା କିଂଚିତ ଲେଶା ।

ସରଳ ଲୋଗୋଂ ନେ ସାଧୁ ମାନା, ହତ୍ୟାରୋଂ ନେ କାଲ ହିଁ ଜାନା ।।

ଭ୍ୟେରବ ଦେଖ ଦୁଷ୍ଟ ଘବରାୟେ, ପହଲବାନ ଜ୍ୟୁଂ ମଲ୍ଲ ହୀ ପାୟେ ।

କାମୀଜନୋଂ ନେ ଆଶିକ ମାନା, ସାଧୁଜନ କିନ୍ହେ ପରନାମା ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଏକ ଦ୍ରୁଷ୍ଟି ଦେଖେ ସଭୀ, ଚଲେ ଶାନ୍ତ ଗଂଭୀର ।

ସଶସ୍ତ୍ରୋଂ କୀ ଭୀଡ କୋ, ସହଜ ଗୟେ ବେ ଚୀର ।।

ମାତା ଆୟୀ ଧର୍ମ କି ସେବୀ, ସାଥ ମେଂ ପତ୍ନୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ ।

ଦୋନୋ ଫୁଟ ଫୁଟ କେ ରୋୟୀ, ରୂଦନ ଦେଖ କରୁଣା ଭି ରୋଈ ।।

ସଂତ ଲାଲଜୀ ହ୍ରୁଦୟ ପସୀଜା, ହର ଦର୍ଶକ ଆଂସୁ ମେଂ ଭୀଜା ।

କହା ସଭୀନେ ଆପ ଜାଈୟୋ, ଆସୁମଲ ବୋଲେ କି ଭାଈୟୋଂ ।।

ଚାଳୀସ ଦିବସ ହୁଆ ନ ପୁରା, ଅନୁଷ୍ଠାନ ହେ ମେରା ଅଧୁରା ।

ଆସୂମଲ କି ତୀବ୍ର ତିତିକ୍ଷା, ମାଂ ପତ୍ନୀ ନେ କି ପରତୀକ୍ଷା ।।

ଜିସ ଦିନ ଗାଂବ ସେ ହୁଇ ବିଦାଇ, ଜାର ଜାର ରୋୟେ ଲୋଗ-ଲୁଗାଈ ।

ଅହମଦାବାଦ କୋ ହୁଏ ରବାନା, ମିୟାଂଗାଂବ ସେ କିୟା ପୟାନା ।।

ମୁଂବାଇ ଗଏ ଗୁରୁ କି ଚାହ, ମିଲେ ଵଂହି ପେ ଲୀଲାସାହ ।

ପରମ ପିତା ନେ ପୁତ୍ର କୋ ଦେଖା, ସୁର୍ଯ୍ୟ ନେ ଘଟଜଲ ମେଂ ପେଖା ।।

ଘଟକ ତୋଡ ଜଲ ଜଲ ମେଂ ମିଲାୟା, ଜଲ ପ୍ରକାଶ ଆକାଶ ସମାୟା ।

ନିଜ ସ୍ଵରୁପ କା ଜ୍ଞାନ ଦ୍ରୁଢାୟା, ଢାଈ ଦିବସ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ ଛାୟା ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଆସୋଜ ସୁଦ ଦୋ ଦିବସ, ସଂବତ୍ ଵୀସ ଇକ୍କୀସ ।

ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଢାଈ ବଜେ, ମିଲା ଈସ ସେ ଈସ ।।

ଦେହ ସଭୀ ମିଥ୍ୟା ହୁଈ, ଜଗତ ‌ହୁଆ ନିସ୍ବାର ।

ହୁଆ ଆତ୍ମା ସେ ତଭୀ, ଅପନା ସାକ୍ଷାତକାର ।।

ପରମ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ପୁରୁଷ ଦର୍ଶାୟା, ଜୀବ ଗୟା ଅ୍ୟୋର ଶିବ କୋ ପାୟା ।

ଜାନ ଲିୟା ହୁଂ ଶାଂନ୍ତ ନିରଂଜନ, ଲାଗୁ ମୁଝେ ନ କୋଈ ଵଂଧନ ।।

ୟହ ଜଗତ ସାରା ହୈ ନଶ୍ବର, ମେଂ ହିଁ ଶାଶ୍ବତ ଏକ ଅନଶ୍ବର ।

ନୟନ ହୈ ଦୋ ପର ଦ୍ରୁଷ୍ଟି ଏକ ହୈ, ଲଘୁ ଗୁରୁ ମେଂ ବହି ଏକ ହୈ ।।

ସର୍ଵତ୍ର ଏକ କିସେ ବତଲାୟେ, ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତ କଂହା ଆୟେ ଜାୟେ ।

ଅନଂତ ଶକ୍ତି ବାଲା ଅବିନିଶୀ, ରିଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧି ଉସକୀ ଦାସୀ ।

ୟଦି ବହ ସଂକଳ୍ପ ଚଲାୟେ, ମୁର୍ଦା ଭୀ ଜୀବିତ ହୋ ଜାୟେ ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ବ୍ରାହ୍ମୀ ସ୍ଥିତି ପ୍ରାପ୍ତ କର, କାର୍ଯ୍ୟ ରହେ ନ ଶେଷ ।

ମୋହ କଭି ନ ଠଗ ସକେ, ଇଚ୍ଛା ନଂହି ଲବଲେଶ ।।

ପୁର୍ଣ ଗୁରୁ କ୍ରିପା ମିଲୀ, ପୁର୍ଣ ଗୁରୁ କା ଜ୍ଞାନ ।

ଆସୁମଲ ସେ ହୋ ଗୟେ, ସାଁଇଁ ଆଶାରାମ ।।

ଜାଗ୍ରତ ସ୍ବପ୍ନ ସୁଷୁପ୍ତି ଚେତେ, ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ କା ଆନଂଦ ଲେତେ ।

ଖାତେ ପିତେ ମ୍ୟୋନ ୟା କହତେ, ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ ମସ୍ତି ମେଂ ରହତେ ।।

ରହୋ ଗ୍ରୁହସ୍ଥ ଗୁରୁ କା ଆଦେଶ, ଗ୍ରୁହସ୍ଥ ସାଧୁ କରୋ ଉପଦେଶ ।

କିୟେ ଗୁରୁ ନେ ବାରେ ନ୍ୟାରେ, ଗୁଜରାଟ ଡୀସା ଗାଂବ ପଧାରେ ।।

ମ୍ରୁତ ଗାୟ ଦିୟା  ଜୀବନ ଦାନା, ତବ ସେ ଲୋଗୋଂ ନେ ପହଚାନା ।

ଦ୍ବାର ପେ କହତେ ନାରାୟଣ ହରି, ଲେନେ ଜାତେ କଭୀ ମଧୁକରୀ ।।

ତବ ସେ ବୈ ସତସଂଗ ସୁନାତେ, ସଭୀ ଆରତୀ ଶାଂତୀ ପାତେ ।

ଜୋ ଆୟା ଉଦ୍ଧାର କର ଦିୟା, ଭକ୍ତ କା ଵେଡା ପାର କର ଦିୟା ।

କିତନେ ମରଣାସନ୍ନ ଜିଲାୟେ, ବ୍ୟସନ ମାଂସ ଅ୍ୟୋର ମଦ୍ୟ ଛୁଡାୟେ ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଏକ ଦିନ ମନ ଉକତା ଗୟା, କିୟା ଡୀସା ସେ କୁଚ ।

ଆୟୀ ମ୍ୟୋଜ ଫକୀର କି, ଦିୟା ଝୋଂପଡା ଫୁଂକ ।।

ବେ ନାରେଶ୍ବର ଧାମ ପଧାରେ, ଜା ପହୁଂଚେ ନର୍ମଦା କିନାରେ ।

ମୀଲୋଂ ପିଛେ ଛୋଡା ମଂଦର, ଗୟେ ଘୋର ଜଂଗଲ କେ ଅଂଦର ।।

ଘନେ ବ୍ରୁକ୍ଷ ତଲେ ପଥ୍ତର ପର, ବ୍ୟେଠେ ଧ୍ୟାନ ନିରଂଜନ କା ଧର ।

ରାତ ଗଈ ପ୍ରଭାତ ହୋ ଆଈ, ଵାଲ ରବି ନେ ସୁରତ ଦିଖାୟୀ ।।

ପ୍ରାତଃ ପକ୍ଷୀ କୋୟଲ କୁକଂତା, ଛୁଟା ଧ୍ୟାନ ଉଠେ ତବ ସଂତା ।

ପ୍ରାତବ୍ରିଦ୍ଧି ନିଵ୍ରୁତ ହୋ ଆୟେ, ତବ ଆଭାସ କ୍ଷୁଧା କା ପାୟେ ।

ସୋଚା ମେଂ ନ କହିଂ ଜାଊଂଗା, ୟହିଂ ବୈଠ କର ଅଵ ଖାଊଂଗା ।।

ଜିସକୋ ଗରଜ ହୋଗୀ ଆୟେଗା, ସ୍ରୁଷ୍ଟିକର୍ତା ଖୁଦ ଲାୟେଗା ।।

ଜ୍ୟୁଂ ହୀ ମନ ବିଚାର ବେ ଲାୟେ, ତ୍ୟୁଂ ହୀ ଦୋ କିସାନ ବହାଂ ଆୟେ ।

ଦୋନୋଂ ସିର ପର ଵାଁଧେ ସାଫା, ଖାଦ୍ୟ-ପେୟ ଲିୟେ ଦୋନୋଂ ହାଥା ।।

ବୋଲେ ଜୀବନ ସଫଲ ହୈ ଆଜ, ଅର୍ଘ୍ୟ ସ୍ବୀକାରୋ ମହାରାଜ ।

ବୋଲେ ସଂତ ଅ୍ୟୋର ପୈ ଜାଓ, ଦୋ ହୈ ତୁହ୍ମାରା ଉସେ ଖିଲାୟୋ ।।

ବୋଲେ କିସାନ ଆପକୋ ଦେଖା, ସ୍ବପ୍ନ ମେଂ ମାର୍ଗ ରାତ କୋ ଦେଖା ।

ହମାରା ନ କୋଈ ସଂତ ହୈ ଦୁଜା, ଆଓ ଗାଂବ କରେଂ ତୁହ୍ମରି ପୁଜା ।।

ଆସାରାମଜୀ ମନ ମେଂ ଧାରେ, ନିରାକାର ଆଧାର ହମାରେ ।

ପିୟା ପେୟ ଥୋଡା ଫଲ ଖାୟା, ନଦୀ କିନାରେ ଯୋଗୀ ଧାୟା ।।

ଏକ ଦିନ ସାବରମତୀ ତଟ ଆୟେ, ଋଷି-ଭୁମି କେ ସ୍ପଦଂନ ପାୟେ ।

ବନ ଗୟା ମୋକ୍ଷ କୁଟୀର ବଂହା ପର, ତୀରଥ ଵନା ସଂତ କୋ ପାକର ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଅହମଦାବାଦ ଗୁଜରାଟ ମେଂ, ହୈ ମୋଟେରା ଗ୍ରାମ ।

ଵ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଶ୍ରୀ ସଂତ କା, ୟହୀଂ ହୈ ପାବନ ଧାମ ।।

ଆତ୍ମାନଂଦ ମେଂ ମସ୍ତ ହେଂ, କରେଂ ବେଦାଂତୀ ଖେଲ ।

ଭକ୍ତି ୟୋଗ ଅ୍ୟୋର ଜ୍ଞାନ କା, ସଦଗୁରୁ କରତେ ମେଲ ।।

ସାଧିକାଓଂ କା ଅଲଗ, ଆଶ୍ରମ ନାରୀ ଉତ୍ଥାନ ।

ନାରୀ ଶକ୍ତି ଜାଗ୍ରୁତ ସଦା, ଜିସକା ନହିଁ ବୟାନ ।।

ବଟବ୍ରୁକ୍ଷ ପର ଡାଲୀ ଦ୍ରୁଷ୍ଟି, କର ଦୀ ଅପନୀ କ୍ରୁପା କି ବ୍ରୁଷ୍ଟି ।

ପରିକ୍ରମା ଇସକୀ ଜୋ କରତେ, ମନୋକାମନା କାରଜ ଫଲତେ ।।

ଗୁରୁଦର ପର ହୈ ସଵକୁଛ ମିଲତା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସେ ଜୀବନ ହୈ ଖିଲତା ।।

ଵ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ କୀ ମହିମା ଭାରୀ, ଶରଣ ପଡେ ଇନକୀ ଵଲିହାରୀ ।।

ଗ୍ୟେସ କାଂଡ ବିକରାଳ ଘଟା ଜଵ, କାଁପ ଉଠା ଭୋପାଳ ନଗର ତବ ।

ଜହରୀ ଗ୍ୟେସ କୀ ଫ୍ୟେଲୀ ହବାଏଁ, ହଜାରୋଂ ନେ ପ୍ରାଣ ଗଁବାଏ ।।

ଆସାରାମଜୀ କେ ଜୋ ସାଧକ, ଵଚେ ସଭୀ ସଦଗୁରୁ ଥେ ରକ୍ଷକ ।

ଗୁରୁମଂତ୍ର ଜୋ ନିଶଦିନ ଜପତେ, ବେ ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ସେ ମରତେ ।।

କହର ସୁନାମୀ ନେ ହୋ ଢାୟା, ଵାଢ ଅକାଲ ଭୁକମ୍ପ ହୋ ଆୟା

ଜଵ ଭୀ କୋଈ ଆପଦା ଆଈ, ଗୁରୁବର ନେ ସେବା ପହୁ଼ଁଚାୟୀ ।।

ଆଶାୟୋଂ କେ ରାମ ହମାରେ, କହଲାତେ ହେଂ 'ଵାପୁ' ପ୍ୟାରେ

ବାପୁ ହେଁ ୟୋଗୀ ବ୍ରହ୍ମବେତା, କ୍ରୁପାଭିଳାଷୀ ଜନ ଗଣ ନେତା ।।

ଅଟଲଜୀ ନେ ଜବ ଆଶୀଷ ପାୟା, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପଦ ଶୋଭାୟା

ବିପତକାଳ ମେଂ ଅର୍ଜୀ ଲଗାଈ, ସତ୍ତା ପୂର୍ଣ କାଳ ତକ ପାୟୀ ।।

ହିନ୍ଦୁ ମୁସଲିମ ସିକ୍ଖ ଈସାଈ, ବାପୁ ଚାହେଁ ସଵକୀ ଭଲାଈ

କିତନୋଂ କୋ ସତ୍ମାର୍ଗ ଦିଖାୟା, ପ୍ରଭୁପ୍ରେମ ଆଂନଦ ଵରସାୟା

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଗୁରୁ ନିଂଦକ କେ ସଂଗ ସେ, ହୋତା ସତ୍ୟାନାଶ

ଗୁରୁନିଂଦା ଦୋ କରୈ ସୁନୈ, ପଡେ ବୋ ୟମ କୀ ଫାଂସ ।।

ଗୁରୁଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରେ, ଅନ୍ୟ ଭାବନା ତ୍ୟାଗ

ଵ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ କା ଲକ୍ଷ୍ୟ ରହେ, ଶିଷ୍ୟ ବହୀ ଵଡଭାଗ ।।

ଗୁରମଂତ୍ର ଜପତା ରହେ, କରତା ଜୋ ନିତ ଧ୍ୟାନ

ଗୁରସେବା ମେଂ ଲଗା ରହେ, ନିଶ୍ଚିତ ହୋ କଲ୍ୟାଣ ।।

ଘଟନା ହେ ଗୋଧରା କୀ ନ୍ୟାରୀ, ଦୁନିୟା ମେଂ ଚର୍ଚ୍ଚିତ ହୁଈ ଭାରୀ

ଆଶାରାମଜୀ କା ହେଲିକପ୍ଟର, ଗିରା ଗୋଧରା କି ଧରତୀ ପର ।।

ପୁର୍ଜେ ଚକନାଚୁର ହୋ ଗୟେ, ଅ୍ୟୋର ଗଗନ ମେଂ ଦୁର ଊଡ ଗୟେ

ହଜାରୋଂ କୀ ଭୀଡ ଥୀ ଆୟୀ, ଫିର ଭୀ କିସିକୋ ଖରୋଂଚ ଆୟୀ ।।

ଶ୍ଵେତ ଈଂଧନ କୀ ଫୁଟୀ ଟଂକୀ, ଲଗୀ ଆଗ ବୁଝ ଗଈ ସ୍ବୟଂ ହୀ

ହାଦସା ଜବ ଭୀ ଐସା ହୁଆ ହୈ, କୋଉ ଜୀବିତ ସ୍ଵସ୍ଥ ବଚା ହୈ ।।

ବାପୁ ତୁରତ ପଂଡାଲ ପଧାରେ, କିୟା ନ୍ରୁତ୍ୟ ହର୍ଷିତ ହୁଏ ସାରେ

ଚମତ୍କାର ଥା ଅଜବ ଆନୋଖା, ଦୁନିୟା ନେ ଘର ବୈଠେ ଦେଖା ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ଲୋଗୋଂ ନେ ୟଶଗାନ କିୟା, ଲଖ-ଲଖ କିୟା ଵଖାନ

ଦସ ସେକେଂଡ କା ହାଦସା, ଚମତ୍କାର ୟେ ମହାନ ।।

ମହାକାଳ କୋ କାଳ ନେ, ଶତ ଶତ କିୟା ପ୍ରଣାମ

ସର୍ବସର୍ମଥ ହେଁ ସଦଗୁରୁ, ସମରଥ ହୈ ପ୍ରଭୁନାମ ।।

ଵାଲକ ଵ୍ରୁଦ୍ଧ ଅ୍ୟୋର ନରନାରୀ, ସଭୀ ପ୍ରେରଣା ପାୟେଂ ଭାରୀ

ଏକ ଵାର ଜୋ ଦର୍ଶନ ପାୟେ, ଶାନ୍ତି କା ଅନୁଭବ ହୋ ଜାୟେ ।।

ନିତ୍ୟ ବିବିଧ ପ୍ରୟୋଗ କରାୟେଂ, ନାଦାନୁସଂଧାନ ଵତାୟେଂ

ନାଭି ସେ ବେ ଓମ୍ କହଲାୟେଂ, ହ୍ରୁଦୟ ସେ ବେ ରାମ କହଲାୟେଂ ।।

ସାମାନ୍ୟ ଧ୍ୟାନ ଜୋ ଲଗାୟେଂ, ଊନ୍ହେ ବେ ଗହରେ ମେଂ ଲେ ଜାୟେଂ

ସଵକୋ ନିର୍ଭୟ ୟୋଗ ସିଖାୟେଂ, ସଵକା ଆତ୍ମଉତ୍ଥାନ କରାୟେଂ ।।

ଲାଖୋଂ କେ ହୈଂ ରୋଗ ମିଟାୟେ, ଶୋକ କରୋଡୋଂ କେ ହୈଂ ଛୁଡାୟେ

ଅମ୍ରୁତମୟ ପ୍ରସାଦ ଜଵ ଦେତେ, ଭକ୍ତ କା ରୋଗ ଶୋକ ହର ଲେତେ ।।

ଜିସନେ ନାମ କା ଦାନ ଲିୟା ହୈ, ଗୁରୁ ଅମ୍ରୁତ କା ପାନ କିୟା ହୈ

ଉନକା ୟୋଗ କ୍ଷେମ ବେ ରଖତେ, ବେ ତୀନ ତାପୋଂ ସେ ତପତେ ।।

ଧର୍ମ କାମାର୍ଥ ମୋକ୍ଷ ବେ ପାତେ, ଆପଦ ରୋଗୋଂ ସେ ଵଚ ଜାତେ

ସଭୀ ଶିଷ୍ୟ ରକ୍ଷା ହୈଂ ପାତେ, ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତ ସଦଗୁରୁ ବଚାତେ ।।

ସଚମୁଚ ଗୁରୁ ହେଁ ଦୀନଦୟାଲ, ସହଜ ହି କର ଦେତେ ହେଁ ନିହାଲ

ବେ ଚାହତେ ସବ ଝୋଲୀ ଭରଲେଂ, ନିଜ ଆତ୍ମା କା ଦର୍ଶନ କର ଲେଂ ।।

ଏକ ସୋ ଆଠ ଜୋ ପାଠ କରେଂଗେ, ଉନକେ ସାରେ କାଜ ସରେଂଗେ

ରହେଂ ଚିଂତା ଦୁଃଖ ନିରାଶା, ହୋଂଗୀ ପୁର୍ଣ ସଭୀ ଅଭିଳାଷା ।।

ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି ହରି

ବରାଭୟଦାତା ସଦଗୁରୁ, ପରମ ହି ଭକ୍ତ କ୍ରୁପାଲ

ନିଶ୍ଚଳ ପ୍ରେମ ସେ ଜୋ ଭଜେ, ସାଁଈଁ କରେଂ ନିହାଲ ।।

ମନ ମେଂ ନାମ ତେରା ରହେ, ମୁଖ ପେ ରହେ ସୁଗୀତ

ହମକୋ ଈତନା ଦୀଜିୟେ, ରହେ ଚରଣ ମେଂ ପ୍ରୀତ